Nieśplik japoński, czyli miszpelnik (Eriobotrya japonica), to jedna z tych roślin, o których słyszysz raz i nie możesz przestać o nich myśleć. Egzotyczne owoce, zimozielone liście, kwiaty jesienią – brzmi jak coś rodem z południa Europy. I rzeczywiście, w Polsce traktujemy go głównie jako roślinę doniczkową lub na cieplejszych tarasach. Ale efekt jest naprawdę spektakularny.
Czym jest nieśplik japoński?
Nieśplik japoński to duże drzewo lub krzew z rodziny różowatych, spokrewniony z jabłonią, gruszą i pigwą. Pochodzi z południowo-wschodnich Chin – pomimo nazwy, Japonia to tylko kraj, przez który trafił do Europy. Do naszego kontynentu sprowadzono go pod koniec XVIII wieku. W handlu bywa też znany jako loquat.
W warunkach naturalnych dorasta do 4–10 metrów. W donicy – do około 1,5–3 metrów. Jego największą ozdobą są liście: zimozielone, wydłużone, grube, ciemnozielone i błyszczące z wierzchu, od spodu pokryte rdzawym kutnerem. Gdy się je dotknie, mają wyraźnie skórzastą fakturę. Kwiaty, białe i pachnące, pojawiają się jesienią lub zimą – co jest rzadkością wśród roślin uprawianych w Polsce.
Czy można uprawiać nieśplika w Polsce?
Tak, ale z głową. Nieśplik znosi mrozy do ok. -10°C, więc w najcieplejszych rejonach Polski – zachodnia i południowo-zachodnia część kraju – można próbować uprawy w gruncie z okryciem na zimę. Na Wybrzeżu bywa stosowany jako roślina ogrodowa. Jednak w większości polskich ogrodów sprawdza się najlepiej jako:
- roślina pojemnikowa na tarasie lub balkonie (wynoszona latem na zewnątrz)
- roślina doniczkowa w jasnym, chłodnym pomieszczeniu zimą
- dekoracja oranżerii lub zimowego ogrodu
Jeśli wystarczy mu miejsca i światła, będzie naprawdę piękny. Młode okazy są mniej mrozoodporne niż starsze, dlatego zimą lepiej nie narażać ich na temperatury poniżej zera.
Wymagania uprawowe nieśplika japońskiego
| Parametr | Wymagania |
|---|---|
| Stanowisko | Jasne, osłonięte od wiatru, ciepłe |
| Temperatura latem | 18–25°C (toleruje wyższe) |
| Temperatura zimą | min. 5–8°C w doniczce, do -10°C w gruncie |
| Gleba / podłoże | Przepuszczalne, żyzne, umiarkowanie wilgotne |
| Podlewanie | Regularne latem, ograniczone zimą |
| Nawożenie | Co 2 tygodnie od wiosny do końca lata |
Jak dbać o nieśplika w donicy?
Doniczka powinna mieć dobry drenaż – warstwę keramzytu na dnie, a potem żyzne, przepuszczalne podłoże. Nieśplik lubi wilgoć, ale zalewanie korzeni to jego wróg. W sezonie wegetacyjnym podlewaj regularnie, zimą ogranicz do minimum.
Nawożenie od marca do sierpnia co dwa tygodnie – nawóz uniwersalny do roślin doniczkowych wystarczy. Przesadzanie co 2–3 lata do nieco większej donicy, najlepiej wiosną.
Ciekawostka dla cierpliwych: nieśplika można wyhodować z pestki kupionych owoców (dostępne w Lidlu czy sklepach z owocami egzotycznymi). Pestkę wsadza się do podłoża do sadzonkowania, ustawia na jasnym parapecie i czeka. Po 4–6 tygodniach powinna się zakorzenić. Rośnie wolno, ale mam wrażenie, że z własnoręcznie wyhodowaną rośliną człowiek bardziej się wiąże.
Owoce nieśplika: czy da się je zjeść w Polsce?
W Polsce owoce nieśplika dojrzewają bardzo rzadko – kwiaty pojawiają się jesienią, a owoce dojrzewają wiosną. W naszym klimacie ta zimowa faza to problem. Dlatego nieśplik uprawiany u nas jest przede wszystkim rośliną ozdobną, a nie owocową. Jeśli jednak kiedyś uda ci się spróbować owoców – smakują jak połączenie jabłka, gruszki i moreli z lekką kwaskowością. Bardzo zjadliwe, choć pestka zajmuje sporą część owocu.
